miércoles, 13 de marzo de 2013

Gu curriculumaren aurrean





CURRICULUMA: DIALOGOA. 7.

Ez gaude sistema honen alde. Baina beste sistema baten alde egonda, eta hori jarri nahi badugu, ez gara sistema hori inposatzen ariko?  Eta pertsona guztiak ez dira horrekin gustura sentituko. Azkenean “sistema” hitzak berarekin ekartzen du antolaketa bat, muga batzuk, irizpide batzuk. Baina sistema eza ez da posible. Sistema beharrezkoa iruditzen zaigu, antolamendu minimo bat egon behar duelako, kaosean ez erortzeko. Kontrajarriak diren ideiak, pentsaerak, ekintzak … baitaude, eta hauek antolatzeko oinarrizkoenak diren eskubide eta baloreak ere finkatu beharra ikusten dugu.

Esan dugu bada, ez gaudela sistema honen alde. Hezkuntza-sistemaren aldaketarako gizarteren aldaketa ezinbestekoa da. Hala ere, oinak lurrean ditugu, ezin dugu diskurtsoa ideia utopikoez bete, ezta ere gure helburu nagusitzat hartu munduaren aldaketa.
Kontzientzia da lehenengo pausua. Kontziente izan behar gara ez dugula zertan egoera hau modu pasibo batean jasan behar. Aitzitik, “gure barnean dugun kontzientziaren hazia landatzen hasiko gara” . Pertsona bakoitzaren eskutan dago aldaketarako aukera, mugak handiak izanik ere. Gure eskutan daukagun askatasun minimoarekin bakarrik egin dezakegu esku-hartze minimo bat, hobekuntzaren alde. 

Erosoagoa da gauden bezala jarraitzea, esfortzu handirik gabe, bideratu gaituzten lekutik atera gabe ibiltzeko. Zirkulu bizioso horretan sartuta gaude, denbora ere kontran daukagu, eta ohitzen gara. Esaten da injustiziari ohitzea baino gaitz kutsakorragorik ez dagoela.
 Errealitate hau naturaltzat hartzen dugu, eta ahazten zaigu eraikia dela. Dena den,
sortutako guztiak ez du zertan txarra izan; baina naturala ez dela konturatzeak berarekin ekartzen du beste mila aukera daudela ikustea.
Beldurtzen gaitu aldaketak, zer etorriko zaigun ez jakiteak, eta alderantziz; segurtasuna ematen digu  helmuga edo helburu batzuk markatuak izateak.

Imajinatzen dugun hezkuntza diseinua utopian geratzen zaigu beti, eta ezin dugu finkatu errealitatera hurbiltzen den modelorik, gaur egungo gizarteak ezarri dizkigun muga fisiko nahiz mentalak ikusita. Lana gure bizitzaren helburu eta helmuga da; lana egitera gaude bideratuak, eta honek ematen dio zentzua gure bizitzari. Gure ustez, aldiz, lanak bizitzarako tresna beharko luke izan.
Ez dugu gure burua ikusten Curriculuma diseinatzen, baina argi daukagu gobernuaren esku uztea ez dela aproposena. Curriculum irekiago baten alde egiten dugu, non gizarte osoak bere ekarpenak ematen ahal dituen, bai profesionalak diren irakasle, pedagogo, psikologoak, eta baita guraso edo bestelako herritarrak. Izan ere, hezkuntza denon ardura izan beharko litzateke.
Garrantzitsuena pertsonak haztea da; helburua bizitzen ikastea izan beharko luke, esperimentatzen eta elkarrekiko harremanetan. Pixkanaka gizarte berri bat eraikitzeko asmoarekin.

viernes, 22 de febrero de 2013

Curriculumaren iturriak lantzen


Curriculumaren iturriak jolas baten bidez landu genituen. Bi ikastetxeren Hezkuntza Proiektuak ikusi genituen, eta hauetatik abiatuz lanean hasi ginen.

 Prozedura honakoa izan zen:
 Hasieran 3-4 laguneko taldeak egin genituen, eta ikastetxe baten proiektua aztertuz, curriculumaren bost ildo nagusi atera behar izan genituen. Bost hauek eskuetan genituela, talde handiago batekin amankomunean jarri,  eta adostu ondoren orokorragoak ziren beste 5 izendatu genituen. Hemendik, handiagoa zen taldean bildu ginen, denon artean ildo orokorrak zehaztuz.
Honakoak dira:
  • Ildo psikologikoa
  • Ildo filosofikoa
  • Ildo pedagogikoa
  • Ildo soziologikoa 
  • Ildo epistemologikoa


Ikastetxeen Hezkuntza Proiektuarekin jolasten ari ginen bitartean, poliki-poliki, konturatzen hasi ginen guztion artean ideia interesgarriak ateratzen zirela, eta hasiera batean uste bagenuen ere ez genuela ia ezer aterako, jardueraren helburura iritsi ginen, modu aberasgarri batean.  

jueves, 14 de febrero de 2013

Dekretuaren Sintesia



3. Artikulua. Printzipio orokorrak:
Eskolaren helburu nagusia ikasleen potentzialtasuna garatzea da. Horretarako printzipioa hezkuntza ingurune egokia eraikitzea eta bizikidetza lantzea izango da.

5. Artikulua. Oinarrizko hezkuntzaren xedeak:
Oinarrizko hezkuntzaren xede nagusia ikasleak bizitzarako prestatzea da, bai herritar aktibo gisa eta baita lanerako ere.

6. Artikulua. Hezkuntza-gaitasun orokorrak:
Hezkuntza-gaitasun orokorren bidez oinarrizko gaitasunak eskuratzen dira, maila pertsonal, familiar, soziokultural, akademiko eta profesionalean.

8. Artikulua. Oinarrizko hezkuntzaren helburuak:
Honakoak dira helburuak, oinarrizko gaitasunei erreparatuz: arduraz bizitzen ikastea, ikasten eta pentsatzen ikastea, komunikatzen ikastea, elkarrekin bizitzen ikastea, ikaslearen giza alderdiak garatzen ikastea eta egiten eta ekiten ikastea.

11. Artikulua. Jakintza arloak L.H.-n:
- Natura, Gizarte eta Kulturaren ingurunearen ezaguera
- Arte hezkuntza
- Gorputz hezkuntza
- Gaztelania eta literatura
- Euskara eta literatura
- Atzerriko hizkuntza
- Matematika

14. Artikulua. Ordutegia:
- L.H.-n 875 ordu izango dira ikasturte bakoitzean
- D.B.H.-n 1050 ordu izango dira ikasturte bakoitzean

15. Artikulua. Eskola egutegia:
Ikastetxe bakoitzak bere egutegia erabakitzen du; 175 eskola-egun izango ditu gutxienez, eta ikasturtea ez da hasiko irailaren 1 baino lehen, eta amaitzeko azken eguna ekainaren 30a izango da.

33. Artikulua. Ebaluazioak:
Ebaluazioa banakatua, jarraitua eta orokorra izango da ikasleen oinarrizko gaitasunak kontutan hartuz. Hezkuntza, Unibertsitate eta Ikerketa sailak ebaluazio prozedura arauak erabakiko ditu.

36. Artikulua. Diagnostiko ebaluazioa:
 Irakas Sistema Ebaluatu eta Ikertzeko Erakundeak ereduak eta laguntzak emango dizkio ikastetxei ebaluatzerako orduan. Ebaluazioaren helburua heziketa hobetzea eta ikasleek oinarrizko gaitasunak eskuratzea da, datu pertsonalen babestea kontutan hartuz. 

KOMUNITATEA ESKOLA ARRAKASTARAKO FAKTORE ( 17.or. artikulua)

“BAIKARA” aldizkariaren zenbaki berria (2013ko urtarrila)

TOSHIRO KANAMORI " Pensando en los demás"

Summerhill... y la libertad